الهی.!

ﺍﻟﻬﯽ!
ﺍﮔﺮ ﻣﯽ ﺁﺯﻣﺎﯾﯽ،
ﺗﻮﺍﻥ ﺗﺤﻤﻞ ﻭ ﺻﺒﺮ ﻣﺮﺍ ﺯﯾﺎﺩ ﮐﻦ؛

ﺍﮔﺮ ﻣﯽﺑﺨﺸﺎﯾﯽ،
ﻇﺮﻓﯿﺘﻢ ﺭﺍ ﺍﻓﺰﺍﯾﺶ ﺩﻩ؛

ﺍﮔﺮ ﻣﯽﺳﺘﺎﻧﯽ، ﮔﻮﻫﺮ ﮐﻤﺎﻟﯽ ﺭﺍ ﺍﺭﺯﺍﻧﯽ ﺩﺍﺭ؛

ﺍﮔﺮ ﻣﯿﺮﻫﺎﻧﯽ…
ﺧﺪﺍﯾﺎ! ﺣﺘﯽ ﻟﺤﻈﻪﺍﯼ ﻣﺮﺍ ﺑﻪ ﺣﺎﻝ ﺧﻮﺩ ﺭﻫﺎ ﻣﮑﻦ…

ﻧﯿﺎﺯ ﻧﯿﺎﺯﻣﻨﺪﺍﻥ ﺭﺍ ﺗﻨﻬﺎ ﺗﻮ ﭘﺎﺳﺨﮕﻮﯾﯽ ﮐﻪ ﺑﯽﻧﯿﺎﺯ ﺍﺯ ﻫﺮ ﻧﯿﺎﺯﯼ…

ﭘﺮﻭﺭﺩﮔﺎﺭﺍ!
ﺳﻌﺎﺩﺕ ﺩﻧﯿﺎ ﻭ ﺁﺧﺮﺕ ﺭﺍ ﻧﺼﯿﺐ ﻣﺎ ﻭ ﻋﺰﯾﺰﺍﻧﻤﺎﻥ ﺑﮕﺮﺩﺍﻥ…

از دیوانه ای پرسیدند :

‌ چه کسی را بیشتر دوست داری؟
دیوانه خندید و گفت : “عشقم” …
‌ گفتند: “عشقت” کیست؟؟
‌ گفت: “عشقی” ندارم!!
‌ خندیدند و گفتند :
برای “عشقت” چه کارهایی حاضری بکنی…؟

گفت: مانند عاقلان نمیشوم ، نامردی نمیکنم ،
خیانت نمیکنم ، دور نمیزنم ، دروغ نمیگویم ،
تنهایش نمیگذارم ، خودم را فدایش میکنم…
‌ به او گفتند : اگر عشقت تنهایت گذاشت ،
‌ بی وفایی کرد ، خیانت کرد چه…
اشک در چشمان دیوانه حلقه بست و گفت:
‌ اگر بامن اینکار را نمیکرد که….!!!
‌ دیوانه نمیشدم


اینگونه به زندگی نگاه کنیم

مرد را به عقلش نه به ثروتش
زن را به وفایش نه به جمالش
دوست را به محبتش نه به کلامش
عاشق را به صبرش نه به ادعایش
مال را به برکتش نه به مقدارش
خانه را به آرامشش نه به اندازه اش
اتومبیل را به کاراییش نه به مدلش
غذا را به کیفیتش نه به کمیتش
درس را به استادش نه به سختیش
دانشمند را به علمش نه به مدرکش
مدیر را به عمل کردش نه به جایگاهش
نویسنده را به باورهایش نه به تعداد کتابهایش
شخص را به انسانیتش نه به ظاهرش
دل را به پاکیش نه به صاحبش
جسم را به سلامتش نه به لاغریش
سخنان را به عمق معنایش نه به گوینده اش

لقمان حکیم گفت:
من سیصد سال با داروهای مختلف، مردم را مداوا کردم؛
و در این مدت طولانی به این نتیجه رسیدم؛
که هیچ دارویی بهتر از “محبت” نیست!
کسی از او پرسید: و اگر این دارو هم اثر نکرد چی؟
لقمان حکیم لبخندی زد و گفت؛
“مقدار دارو را افزایش بده!

تمام بیماریهای انسان، از افکار او سرچشمه میگیرند:

تيروئيد:وجود بغضي در گلو، كه تركيده نميشود
سرطان:ناشی از نبخشیدن خود و دیگران است
ام اس:به دلیل عصبانیت طولانی مدت و کینه ورزی است
بیماری قند:بخاطر افسوس گذشته ها را خوردن است
سر درد:به دلیل انتقاد از خود و دیگران است
زکام:بخاطر وجود آشفتگی های ذهنی است
درد مفاصل: به دلیل نیاز به محبت و آغوش گرم است
پس بیائید
دیگران را ببخشیم…
خودمان را ببخشیم…
بیشتر محبت کنیم…
کمتر گله و شکایت کنیم…
فراوانتر بخندیم و شاد باشیم…